از ديروز تا به امروز؟
| جشن های ایرانی | ۱۲ ماه ایرانی |
|
19 فروردین- جشن فروردینگان |
فروردین |
|
3 اردیبهشت - جشن اردیبهشتگان |
اوردیبهشت |
|
6 خورداد- جشن خوردادگان |
خورداد |
|
13 تير - جشن تيرگان |
تیر |
|
7 امرداد - جشن امردادگان |
امرداد |
|
4 شهریور - جشن شهریورگان |
شهریور |
|
16 مهر - جشن مهرگان |
مهر |
|
10 آبان - جشن آبانگان |
آبان |
|
9 آذر - جشن آذرگان |
آذر |
|
1 دی - جشن دیگان |
دی |
|
2 بهمن - جشن وهمنگان |
وهمن |
|
2 بهمن - جشن وهمنگان |
اسپند |
ایرانيان غير از این جشنها : نوروز - 13 فروردین - 6 فروردین و گرامی داشت آتش و همچنين جشن سده را نيز داشته اند .
مهمترین جشنها به قرار زیر بوده است :
جشن نوروز : یکی از کهن ترین جشنهای جهان است که مورخين آنرا به جمشيد شاه پيشدادی در 5000 سال پيش نسبت داده اند .
جشن 13 فروردین : جشن طبيعت پاک و مظهر بی آلایشی و عنایت خداوند به انسان .
جشن 6 فروردین : زادروز زایش زرتشت بزرگوار - پير خرد و دانش جهان که سال 2003 را نيز سازمان یونسکو به نام وی نامگذاری نمود.
جشن سوری : یا همان گرامی داشت آتش است که در گذشته 10 روز آخر سال برگزار ميشده است و بعد از اسلام آخرین چهارشنبه سال شده است . ایرانيان برای شادی روح نياکانشان روزهای آخر سال را آتش می افروختند .
جشن تيرگان : این جشن علاوه به تلاقی کردن روز و ماه به پرتاب تير جاودانه آرش کمانگير نيز نسبت داده شده . آرش قهرمان ملی ایران با پرتاب تيری از فراز کوهی در تبرستان مرز کشور ایران و توران را مشخص کرد و خودش از شدت فشار پرتاب در راه ایران جان سپرد .
جشن مهرگان : این جشن نيز بعد از نوروز مهمترین جشن ایران است که علاوه بر تلاقی کردن ماه و روز به قيام ملی کاوه آهنگر بر ضد ضحاک تازی نيز نسبت داده شده است . کاوه نماد وطن پرستی بوده است و از این رو 6 روز این جشن ادامه داشته است و در ممالک بسياری آن گرامی داشته ميشده است .
جشن سده : این جشن را به پيدایش کشف آتش توسط ایرانيان در جهان نسبت داده اند . فلسفه ای بسيار دور از زمان هوشنگ شاه پيشدادی در 6000 سال پيش دارد . هنوز بعد از این مدت بسيار دور آثاری از آن پادشاه در شهر مسجد سليمان باقی است .
جشن سپندارمذگان : این جشن نيز علاوه بر تلاقی ماه و روز به جشن زن ایرانی مشهور است . زنان ایرانی در 4000 و اندی سال پيش یک روز را در سال در حکم پادشاه خانه بر تخت می نشستند و مردان باید از زحمات و تلاش دلسوزانه آنان قدردانی ميکردند و مقام والای وی را ارج می نهادند . این جشن تا قبل از اسلام برقرار بود ولی در چند سال اخير دوباره زنده شد و ایرانيان اصيل آنرا جشن می گيرند .